أبي الفتح الكراجكي ( مترجم : كمره اى )
121
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى )
14 - هر كه نهانى و خصوصى برادرش را پند دهد او را آبرومند كرده و هر كه آشكار وى را بر مردم پندش دهد بىآبرويش كرده . 15 - از جوانمردى آدمى گريه بر عمر گذشته خويش است و شوق به وطن و نگهدارى حرمت دوستان ديرين . فصل : در بيان آنچه در باره برادران سروده شده 22 - از امام صادق ع روايت است كه بسيار بدين دو بيت مثل ميزد . برادر تو را آنكه گر تيغ بران * كشاند برويت دغل مىندانى و گر دعوتش سوى مردن كنى رد * نسازد كه تو دوستش بمانى مسلم بن وابصه سروده : دوست دارم آنكه گوشش نشنود از من بدى * گوئيا كو از بد من كر مادر زاده است سينهاش از كينه پاك و دستش از آزار شل * مانع خيرى نباشد بد نيارد بر زبان گر كه از يارت ببينى لغزشى در كار خود * بهر او عذرى تراشى بازدارش يار خود خويشتن دارى تو را بس سد مكن بر دوست راه * گر فزون دارى بر آن چيزى شود فقر آن غنا از ديگرى گر كسى را حسب و دين باشد * هرگز او را دگرى نيست قرين بهره از او برو مفروش بكس * باش در بهرهورى زو تو ضنين از ديگرى كندم ياد اگر خشم چنان * كه بسا گيردم از آن خفقان